vakantie

Wij hadden een vakantie geboekt in Duitsland, onze zomer vakantie hadden we besloten thuis te blijven omdat onze kleinzoon in die periode verwacht werd.
Eigenlijk erna, maar omdat hij besloot ruim 3,5 weken eerder ter wereld te komen zouden we niet eens vertrokken zijn.
En zeg eerlijk als je zo iets bijzonders mee mag maken ga je echt niet meer weg.
Achteraf realiseren we ons dat we anders ook niet waren gegaan daar de zwager van mans kant slecht lag en ook zou komen te overlijden, wij waren dus hoe dan ook toch thuis gebleven.
Maar manlief is de 11e oktober jarig en dacht dan ben ik er mooi niet, toen we gingen plannen vroeg dochter mogen wij mee, nou daar hebben we geeneens over nagedacht, Jort een week lang om ons heen heerlijk en konden gelijk de honden aan hem wennen, tenslotte komt hij over een paar weken regelmatig hier wanneer dochter weer gaat werken.
Terwijl het weer in Nederland die week te wensen over liet hadden wij 400 km verderop een prachtige week en werd er zelfs buiten gezeten.

 Iedere morgen was dit mijn taak, je begrijpt dat dat een hele opgave was, dochter liet dan de honden hollen zodat de mannen konden uitslapen.
Mijn man was 5 minuten na aankomst op een vreselijke manier tegen de deur aangelopen met zijn knie en had daar zachtjes gezegd veel ongemak van.
Eerst leek het mee te vallen, maar in de nachten was de pijn niet te houden, we hebben dus een dagje van de vakantie afgeknabbeld en zijn op donderdag naar huis gegaan zodat hij voor het weekend onze eigen huisarts kon bezoeken.
Kortom hij is nog thuis en heeft zijn vakantie tegen wil en dank moeten verlengen (lees ziek gemeld).
Hij mag nu weer buiten met 1 kruk lopen en gaat morgen naar de fysio.
De honden uit laten gaat prima met mijn scootmobiel.(lang leve mijn hulpmiddelen)
Onze zoon had in onze vakantie de hele keuken schoongemaakt en gezorgd dat we in een schoon huis terug kwamen.
Mijn ouders vonden dit zo'n lief idee dat zij gingen helpen, paps zeemde de ramen en mams deed de badkamer.

 Jort sliep natuurlijk nog veel.

Ik ben zo verliefd op zijn handjes (en op hem helemaal natuurlijk)

 

 

alweer te lang geleden

Ik neem mij steeds voor vaker een blog te schrijven, maar de dagen vliegen voorbij en zo zijn er weer weken voorbij.
Ik ga mijn leven proberen te beteren.
We hebben het nog steeds druk met onze kleinzoon, dochter hoeft pas in november weer te gaan werken en komt vaak langs of we gaan samen een uurtje winkelen en anders rijden we daar wel even naartoe.
Fysiek blijft het wat rommelig, wel vrijdag bij de podoloog geweest en op zijn advies aan de vit d beginnen en een afspraak maken bij de homeopaat, die schijnen op het gebied van ms of ms achtige verschijnselen toch aardig wat te kunnen betekenen, nooit geschoten is altijd mis denken we dan maar.
Helaas zaten in de vit d druppels die ik bij hem kocht kokos en palm olie en daar ben ik allergisch voor, dus morgen en omruilen voor tabletten.
Ik haakte de afgelopen weken nog een sjaal voor zoonlief en een poncho voor een 2 jarige peuter waarvan de mama mij gevraagd had of ik dat wilde doen.
Natuurlijk en met heel veel liefde, want Mila is de schattige kleindochter van mijn vriendin en dan kun je zo'n verzoek natuurlijk niet weigeren.
Ik vind het leuk om te doen en zij is er mee geholpen.
Vanmorgen reden de honden en ik heerlijk anderhalf uur rond, de zon scheen lekker en manlief bracht ondertussen een bezoek aan zijn moeder.
Verder ondernemen we vandaag geen activiteiten, vanmiddag wordt mijn nieuwe stopstoel gebracht, ja op zondag, de leverancier had een verjaardag in Eindhoven en vond dat hij dan toch wel op de weg was en hem makkelijk even langs kon brengen (het is maar 70 km ).
Vanavond komen dochter en schoonzoon eten kortom een gezellige zondag !

Jort in diepe rust

zoonlief en dochtelief met Jort

ik ben helemaal verliefd op zijn handje

Dexter vanmorgen in actie, hier was hij nog schoon

Indi wil wel heel even kijken zodat ik een foto kan maken en dan snel verder.

Wat een mooie tijd.

Wat hebben we een heerlijk weer voor deze tijd van het jaar.
Ik heb voor mijn doen redelijk goeie dagen gehad, wel genoeg rust genomen , maar ook af en toe met dochter en kleinzoon een uurtje winkelen hier op het dorp.
Vanmorgen ging ik met de auto en mijn kleine driewielige vriend met de honden op stap.
Het was heerlijk buiten en door de mist vind ik het extra mooi.
Natuurlijk vervelend voor de mensen die de weg op moeten, maar het is ook weer waarbij je mooie foto's kunt maken.
Wat ik dan ook probeerde.

De oude appelboom zit vol appels, hopelijk vergeten ze ze niet te pluken

Een mistige overkant

Indi die weer heerlijk gezwommen heeft en zich zo heerlijk kan uitschudden.

Dexter was te snel om te fotograferen, maar ook die heeft heerlijk gezwommen en gehold.

Op naar een gezellig weekend!

Alweer 1 maand oud.

Vandaag een maand geleden werd Jort geboren, het is klinkt weer suf maar de tijd gaat zo snel, je kunt je niet voorstellen dat hij er nog niet was.
Dochter is bij haar korfbalteam kijken en Jort gaat natuurlijk mee, want slechts een enkeling heeft hem al gezien.
De rest van de week is ze overal en nergens geweest en merkt wel dat ze een beetje teveel hooi op haar vork neemt, ze slaapt goed, maar je nachten worden wel onderbroken en je kop in het zand steken werkt niet.
Ik dacht eraan om foto's te maken met mijn fototoestel, vanaf mijn telefoon krijg ik ze niet in mijn blog, maakt ook niks uit want deze zijn mooier.

Opa en Jort daar komt niemand tussen.

Hij is veel met zijn handjes bezig ook in zijn slaap.

En met zijn drietjes kunnen ze werkelijk de hele wereld aan ook de dames van het consultatiebureau gisteren.

Vakantie voorij, herfst in aantocht

Vandaag is de vakantie van manlief voorbij, en aan alles zie je dat de herfst in aantocht is.
Bij mij begint het herfst gevoel al te kriebelen, ik ben gek op alle mooie kleuren die bij de herfst horen.
Sommige zullen al in hun winterdepressie , ik ben er gek op.
In de avonduren gezellig een kaarsje aan en dan langzamerhand richting de winter groeien.
Ook was ik ineens het onrustige in huis zat, ik ben toen manlief met de honden ging heerlijk gaan opruimen.
Op mijn manier dan, ik neem plaats in de trippelstoel en ga zo de hele kamer door om zo minmogelijk energie te verspillen.
Met trippelstoel zuig ik ook en zo nodig ook dweilen, natuurlijk kost het ook dan energie maar beduidend minder dan wanneer ik het lopend doe en dan steeds moet bukken.

Hier wat foto's van het eindresultaat. in de middag, gingen man en dochter naar de verjaardag van onze schoonzoon in de stad, aangezien trappen en ik even geen vriendjes zijn, bleef ik thuis.
Dochter besloot dat ze Jort dan liever achter liet omdat hij al op visite was geweest en ook daarna weer mee zou gaan naar haar schoonmoeder.
Natuurlijk was dat geen ramp en hebben we genoten van de paar uurtjes samen.
Hij lag heerlijk te slapen en ik zat er in mijn stoel naast, een mooiere film bestaat er niet.

Wereld op zijn kop!

Wat kan zo'n kleine kruimel je leven op zijn kop zetten!
We komen langzaam aan van onze blauwe wolk af, manlief gaat maandag weer werken.
Hij heeft tussendoor wel wat vergaderd, maar er ook een aantal afgezegd in de week dat deze kleine kruimel geboren werd.
Dinsdag wacht weer zijn eigen dienst en dat is ook goed, we zitten elkaar niet in de weg, maar ik zou er dan wel aan moeten wennen afspraken te plannen, als manlief thuis is in een vakantie vind ik dat niet gezellig, als we 3 weken in Normandië waren geweest had ik ook geen afspraken gepland.
Jort heeft deze 3 weken voor een groot deel ons leven bepaald en zal dat in zekere mate altijd blijven doen, want als het allemaal goed blijft gaan komt hij 2 dagen in de week hier wanneer zijn mama weer gaat werken.
Hopelijk gaat het allemaal lukken, manlief is de ene dag vrij en de andere zoveel mogelijk of een avonddienst.
Alleen kan ik het helaas niet vanwege mijn gezondheid, vooral de beperkte energie.
Alhoewel je van die kruimel energie krijgt en helemaal zen wordt zo rustig is hij.
We gaan per dag bekijken hoe het gaat, dat doen we al en zo blijven we, ver vooruit plannen heeft geen zin.
Gisteren is hij al even alleen een uurtje hier geweest en dat voelt heel vertrouwt.
Hij groeit als kool, 2 cm in 3 weken en een pond zwaarder, in onze ogen blijft hij erg klein, maar hij doet het zo goed dat hij in het ziekenhuis niet meer terug hoeft te komen.
Wij zij gelukkige mensen!

Vreugde en verdriet

De laatste twee weken staan in het teken van onze kleinzoon, tot nog toe hebben we hem iedere dag gezien, en dat is prachtig om te zien.
De afgelopen twee dagen heeft 1 keer dochter hier gegeten en vandaag samen met haar man.
Inmiddels staat hier de box ook overeind en dat is met twee honden toch wel erg fijn dat je hem even rustig weg kunt leggen zodat de honden rustig kunnen wennen.
Vandaag waren ze al een stuk rustiger en blijft het bij ruiken, alhoewel Dexter er een sport van maakt om de sokken van Jort te proberen uit te trekken.

Naast de vreugde om Jort bestaat er het verdriet om het overlijden van onze zwager, die een heftig laatste levenseinde heeft gekend.
Vrijdag kwam het onvermijdelijke einde.
Woensdag gaan wij hem naar zijn laatste rustplaats begeleiden.

Zo komt de realiteit van het leven wel heel erg bij elkaar.