We komen langzaam aan van onze blauwe wolk af, manlief gaat maandag weer werken.
Hij heeft tussendoor wel wat vergaderd, maar er ook een aantal afgezegd in de week dat deze kleine kruimel geboren werd.
Dinsdag wacht weer zijn eigen dienst en dat is ook goed, we zitten elkaar niet in de weg, maar ik zou er dan wel aan moeten wennen afspraken te plannen, als manlief thuis is in een vakantie vind ik dat niet gezellig, als we 3 weken in Normandië waren geweest had ik ook geen afspraken gepland.
Jort heeft deze 3 weken voor een groot deel ons leven bepaald en zal dat in zekere mate altijd blijven doen, want als het allemaal goed blijft gaan komt hij 2 dagen in de week hier wanneer zijn mama weer gaat werken.
Hopelijk gaat het allemaal lukken, manlief is de ene dag vrij en de andere zoveel mogelijk of een avonddienst.
Alleen kan ik het helaas niet vanwege mijn gezondheid, vooral de beperkte energie.
Alhoewel je van die kruimel energie krijgt en helemaal zen wordt zo rustig is hij.
We gaan per dag bekijken hoe het gaat, dat doen we al en zo blijven we, ver vooruit plannen heeft geen zin.
Gisteren is hij al even alleen een uurtje hier geweest en dat voelt heel vertrouwt.
Hij groeit als kool, 2 cm in 3 weken en een pond zwaarder, in onze ogen blijft hij erg klein, maar hij doet het zo goed dat hij in het ziekenhuis niet meer terug hoeft te komen.
Wij zij gelukkige mensen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten