Manlief maakte een krukje voor Xavi inmiddels is het een opstapje voor Sofie om op de bank te komen.
Ik ging met mijn vriendin een dagje naar de eilanden, we kwamen weer uit bij westerschouwen en we namen een lunch in burgh-haamstede.
Het was ondanks de mindere voorspellingen best goed weer en we hebben genoten.
Hij loopt inmiddels en in het begin hield hij steeds zijn handen voor zijn buik, inmiddels aan het einde van de maand gaat hij als een speer, zo mooi om te zien.
Jort en Sofie zijn dikke maatjes, soms moet je 1 van beiden wel wat afremmen, maar het is zo mooi om te zien.
En weer werd het mooi weer en ging ik met Jort op de scootmobiel naar de oude maas.Wat gaat het mannetje dan stralen en lijkt hij heel gelukkig!
Met blote voeten in het gras.
Natuurlijk resulteerde dat in een natte broek, geen ramp als 4 bent kun je dan gewoon in je onderbroek verder!Bleven we allemaal maar 4.
En op naar de 3e speeltuin, waterpompen en overal op klimmen is geweldig, net als mee rennen met de kabelbaan.
Sofie ging mee naar de kooiwalweg, ze ging kopje onder in de sloot, daar is ze wel flink van geschrokken.
Pasen was gezellig, we hielden een brunch bij mijn ouders, mijn vader was niet lekker en dit resulteerde in een opname 's avonds met een flinke urineweginfectie.

Ik ging met de honden vaak weg, naar een dijk waar ze los kunnen lopen zonder dat Sofie kan ontsnappen.
Ik ging met Jort naar de dierentuin, het was best druk, hij luisterde zo goed, van te voren duidelijk afgesproken niet zomaar weg rennen want dan schrikt oma steeds en dat is niet fijn.
Ik ben bang dat ik je dan kwijt raak.
Er hingen foto's van treinen die er op dit traject rijden, dat is net zo interessant als de dieren, want treinen en Jort zijn een combi.
Deze foto maakte ik in de morgen van Dexter, hij snurkte en was wat kortademig, dit werd steeds erger en we gingen naar de spoedkliniek, daar bleek dat het voor Dexter beter was om in te slapen.
Zijn nierfunctie en ontstekingswaarden waren zo hoog, dat een operatie hem fataal zou worden.
Na deze moeilijke beslissing heeft de dierenarts nog gekeken en het bleek dat er een tumor in zijn slokdarm zat die al necrotisch was en flink ontstoken, dat gaf rust we hebben de juiste hele moeilijke beslissing genomen!
Als ik het schrijf klinkt het nuchter, dat kan ik nu na 3 dagen ook redelijk, maar mensen wat heb ik gehuild, dat was erg lang geleden dat ik zo vreselijk gehuild heb.
En af en toe vliegt het mij nog steeds aan.
Maandag ging ik met de jongens naar de oude maas en tot groot geluk van vooral Jort reed daar de modeltrein.
Jort loopt vaak het hele traject over de rails, nu reed de trein er, we hebben op de hoogte punten gekeken, het station, de brug, de overgang bij het fietspad en de tunnel. Kijk hem glunderen, hij wilde er jammer genoeg niet in.
Xavi vond het ook leuk, al straalt dat niet van de foto.
En zo eindigde ik op de bank, 24 uur goed beroerd geweest, Frank kwam eerder naar huis om voor de jongens te zorgen en ik ging naar bed! Na nog een beroerde nacht hopen we Mei weer rustig te beginnen.





































Geen opmerkingen:
Een reactie posten