Ach wat blijft dat toch zielig de hielprik. De prik viel wel mee maar dat knijpen vond Xavi maar niets.
Gelukkig was het snel over en hebben we heerlijk veel tijd met elkaar door gebracht. De zuster was er maar een halve dag en vroeg Marlous of ik wilde komen .
Natuurlijk, we hebben samen een broodje gegeten en de kamer weer wat opgeruimd zodat ze zich er prettig voelt.
Hij had duidelijk honger , zijn oogjes zaten wat dicht, met zegt dat het een virus is, ik weet dat Jort het ook had.
Jort zoekt duidelijk steeds meer toenadering . Die was schor van het gillen en gek doen, want alles is ander en dan moet je je als grote broer wel een beetje uitsloven.
Lekker tevreden slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten