Jort werd afgelopen Zaterdag alweer twee jaar.
Op instagram en facebook schreef ik de wereld stond twee jaar geleden even stil en het is nooit meer hetzelfde geworden en zo voelt het ook.
Iedere keer weer als ik op dit mooie mannetje mag pas bedenk ik mij hoe gelukkig ik ben.
Na mijn afkeuring en alle fysieke ongemakken die daarbij horen was ik de focus soms even kwijt.
Jort bracht weer vreugde en doel in mijn leven.
Het oppassen kost heel veel energie, maar geeft ook energie en door de juiste balans te houden en omdat het een heel makkelijk mannetje is kan ik het doen, met behulp van manlief die zijn diensten zo kan plannen dat hij vaak de helft van de dag thuis is.
Voor zijn tweede verjaardag werden er net als vorig jaar twee shirtjes gepimt.De blauwe heeft hij aangehad, want het was mooi weer.
De grijze hing aan de slinger.
Een oud (school)vriendinnetje van zoonlief had deze twee briefjes bewaard en plaatste ze op facebook, zo schattig om te zien. Het verhaal erbij was wel dat ik door haar moeder werd gebeld tussen de middag wat zij met zo'n verdrietig meisje moest en dat het toch niet leuk was van zoonlief, die was destijds negen jaar en ik heb hem maar gezegd dat hij het even moest zeggen dat hij graag wilde spelen maar dat verkering niet zijn ding was.
Herkent u het potje van de eerste foto? Daar ontdekte hij dat hij erop kon zitten, vanmorgen bleek staan een andere optie te zijn die veel leuker is.!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten