Wat een mooie tijd.

Wat hebben we een heerlijk weer voor deze tijd van het jaar.
Ik heb voor mijn doen redelijk goeie dagen gehad, wel genoeg rust genomen , maar ook af en toe met dochter en kleinzoon een uurtje winkelen hier op het dorp.
Vanmorgen ging ik met de auto en mijn kleine driewielige vriend met de honden op stap.
Het was heerlijk buiten en door de mist vind ik het extra mooi.
Natuurlijk vervelend voor de mensen die de weg op moeten, maar het is ook weer waarbij je mooie foto's kunt maken.
Wat ik dan ook probeerde.

De oude appelboom zit vol appels, hopelijk vergeten ze ze niet te pluken

Een mistige overkant

Indi die weer heerlijk gezwommen heeft en zich zo heerlijk kan uitschudden.

Dexter was te snel om te fotograferen, maar ook die heeft heerlijk gezwommen en gehold.

Op naar een gezellig weekend!

Alweer 1 maand oud.

Vandaag een maand geleden werd Jort geboren, het is klinkt weer suf maar de tijd gaat zo snel, je kunt je niet voorstellen dat hij er nog niet was.
Dochter is bij haar korfbalteam kijken en Jort gaat natuurlijk mee, want slechts een enkeling heeft hem al gezien.
De rest van de week is ze overal en nergens geweest en merkt wel dat ze een beetje teveel hooi op haar vork neemt, ze slaapt goed, maar je nachten worden wel onderbroken en je kop in het zand steken werkt niet.
Ik dacht eraan om foto's te maken met mijn fototoestel, vanaf mijn telefoon krijg ik ze niet in mijn blog, maakt ook niks uit want deze zijn mooier.

Opa en Jort daar komt niemand tussen.

Hij is veel met zijn handjes bezig ook in zijn slaap.

En met zijn drietjes kunnen ze werkelijk de hele wereld aan ook de dames van het consultatiebureau gisteren.

Vakantie voorij, herfst in aantocht

Vandaag is de vakantie van manlief voorbij, en aan alles zie je dat de herfst in aantocht is.
Bij mij begint het herfst gevoel al te kriebelen, ik ben gek op alle mooie kleuren die bij de herfst horen.
Sommige zullen al in hun winterdepressie , ik ben er gek op.
In de avonduren gezellig een kaarsje aan en dan langzamerhand richting de winter groeien.
Ook was ik ineens het onrustige in huis zat, ik ben toen manlief met de honden ging heerlijk gaan opruimen.
Op mijn manier dan, ik neem plaats in de trippelstoel en ga zo de hele kamer door om zo minmogelijk energie te verspillen.
Met trippelstoel zuig ik ook en zo nodig ook dweilen, natuurlijk kost het ook dan energie maar beduidend minder dan wanneer ik het lopend doe en dan steeds moet bukken.

Hier wat foto's van het eindresultaat. in de middag, gingen man en dochter naar de verjaardag van onze schoonzoon in de stad, aangezien trappen en ik even geen vriendjes zijn, bleef ik thuis.
Dochter besloot dat ze Jort dan liever achter liet omdat hij al op visite was geweest en ook daarna weer mee zou gaan naar haar schoonmoeder.
Natuurlijk was dat geen ramp en hebben we genoten van de paar uurtjes samen.
Hij lag heerlijk te slapen en ik zat er in mijn stoel naast, een mooiere film bestaat er niet.

Wereld op zijn kop!

Wat kan zo'n kleine kruimel je leven op zijn kop zetten!
We komen langzaam aan van onze blauwe wolk af, manlief gaat maandag weer werken.
Hij heeft tussendoor wel wat vergaderd, maar er ook een aantal afgezegd in de week dat deze kleine kruimel geboren werd.
Dinsdag wacht weer zijn eigen dienst en dat is ook goed, we zitten elkaar niet in de weg, maar ik zou er dan wel aan moeten wennen afspraken te plannen, als manlief thuis is in een vakantie vind ik dat niet gezellig, als we 3 weken in Normandië waren geweest had ik ook geen afspraken gepland.
Jort heeft deze 3 weken voor een groot deel ons leven bepaald en zal dat in zekere mate altijd blijven doen, want als het allemaal goed blijft gaan komt hij 2 dagen in de week hier wanneer zijn mama weer gaat werken.
Hopelijk gaat het allemaal lukken, manlief is de ene dag vrij en de andere zoveel mogelijk of een avonddienst.
Alleen kan ik het helaas niet vanwege mijn gezondheid, vooral de beperkte energie.
Alhoewel je van die kruimel energie krijgt en helemaal zen wordt zo rustig is hij.
We gaan per dag bekijken hoe het gaat, dat doen we al en zo blijven we, ver vooruit plannen heeft geen zin.
Gisteren is hij al even alleen een uurtje hier geweest en dat voelt heel vertrouwt.
Hij groeit als kool, 2 cm in 3 weken en een pond zwaarder, in onze ogen blijft hij erg klein, maar hij doet het zo goed dat hij in het ziekenhuis niet meer terug hoeft te komen.
Wij zij gelukkige mensen!