zwangerschaps verlof

Vrijdag had onze dochter haar laatste werkdag voor haar zwangerschapsverlof.
Ze moest die dag werken met 3 invalkrachten, niet echt leuk lijkt dat.
Achteraf had ze een hele gezellige werkdag gehad en viel het dus reuze mee.
Wij als trotse ouders en aanstaande grootouders hebben in de praktijk gezien dat niet iedereen het volhoudt tot de laatste dag.
Wij vonden dat best de moeite waard en manlief was naar de winkel getogen voor het kadootje, wat spullen van Zwitsal (dat ruikt zo heerlijk) en een Hema bon, want wie kan er nu niet slagen bij de Hema voor de baby of wat dan ook.
Ik heb haar daar op staan wachten en dat vond ze gezellig.
Ik heb gezegd pak het thuis maar uit, gelukkig was ze er blij mee.
Zaterdag kwamen ze gezellig eten en hebben we de bbq aangestoken en onder het onder de luifel in de regen op gegeten.
Zoonlief kwam ook langs om zijn nieuwe fiets op te halen, ik vergeet steeds foto's te maken met mijn fototoestel, maar vandaag niet want ik vertrek zo voor een hightea met mijn vriendin, haar moeder en dochter
om haar laatste weken als vrij gezellig te vieren, ze trouwt 11 augustus.

Helaas geen van dochterlief de accu was leeg.

omslagdoek southbay

Yes mijn witte omslagdoek southbay is af.
Nu ligt er nog wol voor een zwarte, maar ik ga eerst mijn trui afmaken en dan pas iets nieuws beginnen (zeg ik nu).
Afgelopen dagen wederom niets anders gedaan dan geslapen.
Woensdag ineens en scheef gezicht, manlief heeft gehandeld en er een diazepam ingestopt en ik heb 3 uur geslapen, heel eigenwijs toch opgebleven de dag ervoor, dat gaat nu dus even niet en ik ga dus weer gewoon op tijd slapen en ook overdag nog een paar uur liggen, niet leuk, maar hopelijk heeft het effect.
Gisteren weer terug naar de dr en direct bloed gaan prikken en bloeddruk en pols waren te hoog, vandaag terug en de bezinking en CRP blijven te hoog, maar we hebben besloten het zo te laten, hopelijk komt er niet alsnog iets achteraan, maar dat gaan we wel zien.
Direct mijn vit b12 injectie gehad en volgende week de volgende.
Hopelijk gaat dit iets helpen.
Ik ga weer rustig aan de dingen op pakken en van de kleine dingen genieten zoals die lieve Indi die de 20e 7 jaar is geworden , Dexter de 27e 5 jaar dus vandaag even een heerlijk bot voor ze halen.

En hoe verder?

Vandaag weer een date gehad met mijn lieve vriend de huisarts.
Vorige week bloed geprikt naar aanleiding van vermoeidheidsklachten, vrijdag even gebeld voor de uitslag en er was volgens zijn mw niks bijzonders, alleen bezinking wat verhoogd.
Dus vandaag een nieuwe date om verder beleid af te spreken, echter mijn vit b 12 was laag, bezinking en cpr te hoog, dat laatste zegt mij niet veel en suiker wat aan de hoge kant.
Dus volgende week een nuchtere suiker en 5 weken iedere week een injectie vit b12 en daarna iedere maand.
Verder een goed gesprek gehad waarbij de huisarts ook weer benoemt dat ik echt alle verschijnselen van ms heb , dat het nog een aantal jaren kan duren voor een eventuele diagnose en dat we opnieuw naar de neuroloog gaan als wij samen vinden dat wij samen uitgedokterd zijn.
Alleen denkt mijn omgeving daar iets anders over!
Manlief wil graag een geheel onafhankelijk onderzoek , kinderen zeggen ook het moet toch wat zijn, en ik ? Ik ben uiteindelijk diegene die het moet ondergaan en ik ga mee in de beslissing van de dr, samen hebben we al een lange weg afgelegd en ik ben heel blij met hem en hij neemt de juiste beslissingen en zolang mijn spasmen onder controle blijven ben ik al heel blij
Misschien ben ik te laconiek maar ik voel wat er gebeurt en ik ben op dit moment te moe voor eventuele onderzoeken, ik maak pas op de plaats.
Buiten dit geheel medische verslag is er natuurlijk veel meer en veel grotere ellende op de wereld.
Een vliegtuig uit de lucht geschoten met 300 mensen aan boord allemaal dood 189 Nederlanders ( dat laatste maakt dat het dichtbij komt, maar het is altijd erg)
Oorlog in de Gazastrook, over Syrie hoor je ineens niets meer, maar ook daar oorlog.
en dan te zwijgen over alle meningen die men heeft, als je facebook zou volgen lagen we nu elkaar allemaal af te maken.
Ik heb er moeite mee en denk ook dat ik heel veel ga schonen.
Ik wil niemand te kort doen maar kan mij ergeren aan iedereen die iets vind en ja ik weet het tegelijkertijd vind ik dus ook iets.
Voorlopig hoop ik dat iedereen elkaar respecteert en elkaar in zijn waarde laat.

Een rustige week

De hele week heb ik mij rustig gehouden, vorige week donderdag werd de kleindochter van mijn zus geboren, Livv haar derde kleinkind, gelukkig gezond en wel.
Bij mij gaf dit een omslag, zeker toen ik de foto zag,.
Onze zomervakantie stond gepland in de tweede helft van augustus en eerste week van september, niet wetende dat ook voor ons dit jaar een kleinkind op de planning stond.
We hadden in overleg met onze dochter besproken en wij zouden wel 2 weken gaan, na de foto van de mooie Livv kreeg ik ineens het gevoel en dit kan ik mislopen, de eerste uren van een eerste kleinkind, en al was het nummer 10!
Bij mij kwam een oer gevoel naar boven en heb kort door de bocht toen manlief thuis kwam van zijn werk kwam gezegd wat jij doet weet ik niet maar ik ga niet op vakantie en het enige antwoord was ok, dat is duidelijk.
Na een nacht draaien en weinig slaap zei manlief je hebt gelijk we blijven lekker thuis dat zei ik toch gelijk.
Bij mij was er al zoveel spanning opgebouwd en helaas uit zich dat bij mij in een spasme aanval, de medicatie werkt voor de dagelijkse spasmen prima, maar extra spanning daar komt het doorheen, et als gevolg 3 dagen op de bank en slapen.
Vandaar dus een rustige week.
Gisteren was er een lunch met de dames van het schilderen, erg gezellig , hier werken mensen met een verstandelijke beperking en daardoor moet je een beetje geduld hebben, maar dan heb je ook iets heerlijks op je bord.
Heerlijk gegeten bij goede vrienden 's avonds en vandaag met de scootmobiel naar Dordrecht geweest met mijn vriendin om kleding te kopen voor haar bruiloft waar ik getuige ben, goed geslaagd en dat is weer van de baan, de grote dag is 11 augustus en nu duimen op een dag met mooi weer.
Vanmiddag nog ruim een uur geslapen dus ik ben weer gewoon op de rit.
Op naar het weekend.